Epo­is­ses to miękki ser ple­śniowy wytwa­rzany tra­dy­cyj­nie w Bur­gun­dii z mleka krowiego.

Cechą cha­rak­te­ry­styczną epo­is­sesa inten­sywny, lekko słony miąższ oraz mazio­wata, pomarsz­czona skórka. W zależ­no­ści od etapu doj­rze­wa­nia skórka nabiera koloru poma­rań­czo­wego, aż po mie­dziany. Miąższ sera jest miękki, sprę­ży­sty, jasno­be­żowy o jedwa­bi­stej kon­sy­sten­cji. Cztero tygo­dniowy ser jest zwarty i wil­gotny, mniej inten­sywny w smaku. Pięcio-sześcio tygo­dniowy zyskuje bar­dziej ostry smak oraz ciem­niej­szą, nieco lepką skórkę.

Epo­is­ses to tra­dy­cyjny przy­smak regio­nalny chro­niony cer­ty­fi­ka­tem AOC ( Chro­niona Nazwa Pocho­dze­nia). Mleko do pro­duk­cji sera pocho­dzi wyłącz­nie z Bur­gun­dii. Pod­czas pro­cesu pro­duk­cji ser kil­ka­krot­nie prze­my­wany jest ręcz­nie w solance, a następ­nie doj­rzewa w wil­got­nych piw­ni­cach. Epo­is­ses zawdzię­cza swoją wyjąt­ko­wość ostat­niemu eta­powi pro­duk­cji, pod­czas któ­rego ser prze­mywa się mie­szanką wody z winia­kiem Marc de Bourgogne.

Epo­is­ses to świetne uzu­peł­nie­nie deski serów. Do sera ide­al­nie pasuje dobrej jako­ści Bur­gund, aro­ma­tyczne pół­wy­trawne białe wino takie jak Caber­net Sau­vi­gnon, Pinot Noir czy Rie­sling oraz wina musujące.

L’ Affiné au Cha­blis to ser z poro­stem ple­śni wytwa­rzany tra­dy­cyj­nie w Bur­gun­dii. Podob­nie jak Epo­is­ses posiada deli­katny miąższ oraz miękką skórkę, w kolo­rze kre­mowo– poma­rań­czo­wym. Nie­po­wta­rzalny smak i aro­mat L’ Affiné au Cha­blis powstaje pod­czas ręcz­nego prze­my­wa­nia sera bia­łym winem Cha­blis. Dzięki temu zabie­gowi ser zyskuje cha­rak­te­ry­styczny i łatwo roz­po­zna­walny zapach wina.

L’ Affiné au Cha­blis to dosko­nała prze­ką­ska oraz uroz­ma­ice­nie deski serów. Naj­le­piej sma­kuje w towa­rzy­stwie orze­chów i słod­kich owo­ców. Naj­le­piej sma­kuje z winami: Pome­rol, Saint Emi­lion, Merlot.

Słynny ser z Alza­cji o bar­dzo dłu­giej tra­dy­cji, się­ga­ją­cej wcze­snego Średnio­wie­cza. Wytwa­rzany z mleka krów spe­cjal­nej rasy woge­zyj­skiej. Sery mają kształt kwa­dratu i wagę ok. 500g, doj­rze­wają 2–3 mie­siące, a poma­rań­czo­wego koloru skórkę prze­mywa się solanką. Mun­ster sły­nie z cha­rak­te­ry­stycz­nego, bar­dzo moc­nego zapa­chu i smaku oraz mięk­kiej, roz­pły­wa­ją­cej się fak­tury. Jest w nim miła goryczka, lecz rów­nież sło­dycz, i każdą z tych cech uwy­pu­kli odpo­wied­nio dobrane wino. W Alza­cji zamiast chleba podaje się do mun­stera goto­wane ziem­niaki, lecz naj­le­piej spraw­dza się jako ser dese­rowy, zwłasz­cza po alzac­kim bigo­sie. Znany rów­nież w Lota­ryn­gii pod nazwą géromé.

Naj­lep­sze wino do tego sera: wyra­zi­ste wina białe: alzacki pinot gris lub gewurz­tra­mi­ner, nie­miec­kie rie­slingi spätlese.

• Recen­zja sera Mun­ster Lis­beth autor­stwa Pana Pio­tra Adamczewskiego

Słynny ser z Alza­cji o bar­dzo dłu­giej tra­dy­cji, się­ga­ją­cej wcze­snego Średnio­wie­cza. Wytwa­rzany z mleka krów spe­cjal­nej rasy woge­zyj­skiej. Sery mają kształt kwa­dratu i wagę ok. 500g, doj­rze­wają 2–3 mie­siące, a poma­rań­czo­wego koloru skórkę prze­mywa się solanką. Mun­ster sły­nie z cha­rak­te­ry­stycz­nego, bar­dzo moc­nego zapa­chu i smaku oraz mięk­kiej, roz­pły­wa­ją­cej się fak­tury. Jest w nim miła goryczka, lecz rów­nież sło­dycz, i każdą z tych cech uwy­pu­kli odpo­wied­nio dobrane wino. W Alza­cji zamiast chleba podaje się do mun­stera goto­wane ziem­niaki, lecz naj­le­piej spraw­dza się jako ser dese­rowy, zwłasz­cza po alzac­kim bigo­sie. Znany rów­nież w Lota­ryn­gii pod nazwą géromé.

Naj­lep­sze wino do tego sera: wyra­zi­ste wina białe: alzacki pinot gris lub gewurz­tra­mi­ner, nie­miec­kie rie­slingi spätlese.

Wariant sprze­da­wany w małych krąż­kach 125g.

Rac­lette Riches Monts to ser pół­twardy, pro­du­ko­wany z paste­ry­zo­wa­nego mleka kro­wiego. Ma jasną, poma­rań­czową skórkę i zwartą kon­sy­sten­cję. Naj­lep­szy smak osiąga po trzech mie­sią­cach dojrzewania.

Walory sma­kowe sera uwy­dat­niają się pod­czas pod­grze­wa­nia sera przy ogniu, lub na gorą­cym grillu. Ser nabiera pikant­nego, słod­ka­wego smaku oraz doj­rza­łego i wyraź­nego zapachu.

Nazwa sera pocho­dzi od fran­cu­skiego słowa ‘rac­ler’, które ozna­cza ‘zeskro­by­wać’. Kla­sycz­nie, odkro­joną część sera pod­grzewa się, a następ­nie zeskro­buje wierzch­nią, roz­to­pioną war­stwę, gotową do podania.

Ser Rac­lette dobrze się prze­cho­wuje. Szczel­nie zapa­ko­wane kawałki sera można prze­cho­wy­wać w lodówce do 2–3 tygo­dni. Więk­sze kawałki nawet do ośmiu. Ser można rów­nież zamro­zić, a po wyję­ciu z zamra­żarki można od razu go przyrządzić.

Rac­lette to nie tylko nazwa sera, ale także słyn­nej szwaj­car­skiej potrawy, w któ­rej cien­kie pla­sterki sera topi się na pie­czo­nych ziem­nia­kach. Rac­lette można także pokroić na cien­kie paseczki i roz­to­pić na małych pate­len­kach pod spe­cjal­nym elek­trycz­nym gril­lem. Do roz­to­pio­nego Rac­lette można dodać warzywa, gril­lo­wane mięso lub pikle.

Bar­dzo aro­ma­tyczny, kremowy.

Pro­du­ko­wany w Nor­man­dii z naj­lep­szego mleka według spe­cjal­nej receptury.

Po poja­wie­niu się bia­łej ple­śni ser jest płu­kany i prze­cie­rany dzięki czemu ma kolor pomarańczowy.

Dosko­nały ser do wzbo­ga­ce­nia deski serów.

Ele­gancki ser na kanapki dla smakoszy.

Fran­cu­ski ser krowi z regionu Jury, sta­rzony w cha­rak­te­ry­stycz­nej obrę­czy ze świer­ko­wej kory. Przy­jem­nie świeży, soczy­sty, może doj­rze­wać kilka tygo­dni; w smaku przy­po­mina brie, choć pach­nie ple­śnią i uży­waną do prze­my­wa­nia skórki solanką. Pła­skie, okrą­głe sery ważą ok. 400g. Dobry do deski serów.

Naj­lep­sze wino do tego sera: lek­kie wino białe bez beczki (Mâcon, Cha­blis, grüner vel­tli­ner), ew. lek­kie czer­wone (Beau­jo­lais, pinot noir).