Tak jak brie, nor­mandzki camem­bert jest serem świa­to­wej sławy, wytwa­rza­nym na wiele róż­nych spo­so­bów, które przy­no­szą roz­ma­ite skutki. Sery sprze­da­wane pod tą nazwą róż­nią się w zależ­no­ści od rodzaju mleka i zawar­to­ści tłusz­czu. St. Benoit, kiedy doj­rzeje, jest pół­płynny, po prze­kro­je­niu krążka ser w przy­jemny spo­sób wylewa się spod skórki. Nie jest szcze­gól­nie tłu­sty, ma miłą goryczkę i zna­ko­mi­cie łączy się z pół­słod­kim jabł­kiem. Dosko­nałe wpro­wa­dze­nie do camem­berta jako gatunku – osoby onie­śmie­lone potęż­nym aro­ma­tem wiel­kich camem­ber­tów można prze­ko­nać do uro­ków tego sera poda­jąc im wła­śnie wer­sję lekką, podstawową.

Naj­lep­sze wino do tego sera: lek­kie wino czer­wone (bur­gund, Beau­jo­lais, Val­po­li­cella, kék­fran­kos); im ser doj­rzal­szy, tym bar­dziej lubi mocne wina białe (fur­mint, biały burgund).